Yeni Bir Dünyaya Merhaba

Kendimi hala daha çocuk görürken, bir miniği beklemenin heyecanını sizlerle paylaşacağım... Öncelikle miniğe mektup...

Herşeyin ilkini yaşayınca insan benzetmelerden uzakta oluyor. İlkler bu yüzden mi özel bilmiyorum. Ama sen hiç bir şeye eş değilsin. Olamayacaksında… Olmamalısında...

Koca büyük bir serüvene girdik. Her gün bir diğer günden daha farklı. Sen içimde büyüyorsun ve ben bunu her gün hissediyorum. Bu hafta başladım yazmaya çünkü seni artık tasvir edebiliyorum. Duygularım değişirken, yada canım bir şeyi çok çekerken sende benimle aynı şeyleri yaşıyorsun. İkimizinde ortak olduğu şeyleri kaleme almak, seni ve senin var olduğun bu dünyayı özel kılıyor. Nasıl anlatmam ki seni, küçük büyük sayfalara…

 

Nasıl geçti bilmiyorum ama, bana anı diye kalan o kadar çok şey var ki sadece bana yaşattığın 19 haftada. Zaman akıp gidiyor, hayal ediyorum, heyecanlanıyorum… Daha bir çok anınla birlikte… Çok heyecanlıyım işte miniğim… Hemde çok…

 

Kim bilir ne zaman okuyacaksın bu yazılarımı bilmiyorum ama seni anlattıkça heyecanımı azda olsa dinginleyebiliyorum sanki.. Minik ellerin, kolların var, ve hala daha avucuma sığacak büyüklüktesin. Peki ya sevgin? Benim dünyamdan bile büyük, kocaman, bucaksız…

 

Canım oğlum, miniğim…

 

Hamilelik sürecimi belirli zamanlarda olmasa da, olabildiğince yazmaya çalışacağım. Seni ve beni tanımayan bir çok kişi de belki buna tanıklık edecek. Hazır mısın?

 

Hadi başlayalım…

 

 

Paylaş

Yorumlar

maks. 400 karakter